Muziek voor robots

De volgende stukken zijn geschreven voor de robots van het Logos robot orkest.

Study #20, voor <HybrLo> (2016)


Een compositie voor <HybrLo>, een electroakoestisch orgel uit het Logos Robotorkest.

Study #19, For <Chi> en Robotorkest (2016)

Een compositie voor de <Chi> robot, begeleid door het Logos Robotorkest

Namuda Studies (2013 – 2016)

Verschillende studies gecreëerd in samenwerking met danseres Emilie de Vlam, waarin de robots interageren met de bewegingen van de danseres, d.m.v. de Namuda technologie van Godfried-Willem Raes.
Een klein fragment. Film door Svend Thomsen (TVF):

 

 

Study #18, voor <Temblo>, <Psch>, <Tinti> en <HybrHi> (2015)

Een kwartet voor vier van de kleinste robots van het Logos Robotorkest.

Study #17, voor <Tinti> (2015)

Processing #6 (2015)

Voor fluit en interactief robot orkest. Premiere door Karin Defleyt, 2015

Study #16, voor <Hybr> (2015)


Meer info over <hybr>

White (2014)

Video door Alexander Verdoodt

 

 

Study #15, voor <Whisper>(2013)

 

Study #14, for <Temblo> (2013)

Een hyperpolyritmisch stuk voor <Temblo>, een robot met 12 temple blocks.

temblo

Twaalftoonsstuk (2012)

Een stuk voor robot-ensemble, gebaseerd op een microtonale twaalftoonsserie.

One note, no samba (in B) (2012)

Study #12 and #13, for robotic wind septet (2012)

‘Study #12, for robotic wind septet’ en ‘Study #13’, zijn microtonale werken, waarin ik de idee van een niet-onderverdeelde, cxontinue toonhoogte-en tijdsruimte exploreer . Ik maak gebruik van de mogelijkheid van de muziekrobots om nauwkeurige, uitgestrekte glissando’s te spelen, die traag bewegen van akoord naar akkoord.

roboboids (2012)
Een algoritmisch stuk gebaseerd op het boides algoritme.

The <RGB> in <M&M> (2012)

Een foto van het robotorkest, omgezet in muziek gespeeld door de robots.

Psittacidae (2011)

Een interactieve compositie voor altviool en robots, waarbij de robots door naar de altviool te ‘luisteren’, zelf gelijkaardige melodiëen leren creëeren.

Stishovite (2011)

Een interaktief stuk voor danser en robots, gecreëerd door Zam Ebalé, gebruikmakend van Godfried-Willem Raes’ Namuda technologie.

Inner Darkness, Chaleur/Warmte, Laiti I-III (2009/2010)

Een reeks samenwerkingen met Moniek Darge (stem/viool) en dansers Marian De Schryver and Zam Ebalé. In dezze composities probeer ik een stap verder te gaan dan in vroeger interactieve werken, en naast de toonhoogte van de stem/viool ook de timbres te analiseren. Het resultaat van deze analyse bepaalt samen met e bewegingen van de dansers wat de robots spelen.

Study #11, for <Hat> (2009)

Een studie voor de <hat> robot,die bij Stichting Logos besteld werd door Aphex Twin. Voor we de robot verkochten kreeg ik echter een kans om er deze compositie voor te maken.
Binnenkort verkrijgbaar op CD

Study #10, for <Vitello> (2009)

Verkrijgbaar op CD

Avant I (2009)

Geschreven voor Avanti, een fiets-en-concert tour georganiseerd door het Festival van Vlaanderen.

audiocubes

audiocubes

Авось 9 (2009)

In dit stuk wordt het automatenorkest bestuurd met behulp van Percussa’s Audiocubes

after bpNichol (2009)

“After bpNichol” is een compositionvoorr audiotrack en robots. De audiotrack is een montage van samples van de stem van de Canadese klankdichter bpNichol, die weinig tot niet bewerkt is. vooral de monofone blaasinstrumenten uit het robotorkest werden hier gebruikt, die door hun uitgebreide expressiemogelijkheden  de stem tot op zeker hoogte kunnen imiteren, beantwoorden of aanvullen.

Izar (2009)

Een interactief stuk waarbij de robots reageren op de bewegingen van een danser.

a083522 (2009)

Een algoritmische compositie voor het robotorkest, gebaseerd op de a083522 getalsequens.

TXSHOBKVB (2009)

Een interactief stuk waarbij de robots reageren op de bewegingen van een danser.

Stainless (2009 – 5′)

Voor het robotorkest en een audiotrack gebaseerd op ateliergeluiden die met het construeren van de robots samengaan.

Study #9, for <Krum> (2008)

Krum
Een studie waarin ik de mogelijkheden van de <Krum> orgelmodule aftast.
Verkrijgbaar op CD

 

Study #8, for <Psch> (2008)

Nog een algoritmische robot solo.
Psch

Helmikuu (2008)

Nog een interactief stuk waarbij de robots reageren op de bewegingen van een danser.

Goldfingers (2008)

In dit stuk worden de robots bestuurd via de Handy1 druksensor.

Ulubmectsigsioseotlo (2008 – 8′)

Dit stuk werd geschreven in opdracht van het Gentse conservatorium, voor <Qt>, een computergestuurd kwarttoonsorgel gebouwd door prof dr. Godfried-Willem Raes. Het stuk begint met een exploratie van de immense harmonische mogelijkheden die een kwarttoonssysteem te bieden heeft. Het is gebaseerd op een algoritme dat via stapsgewijze bewegingen de vreemde kwarttoonsakkoorden op een ‘natuurlijk’ klinkende wijze probeert aan te brengen.
Vervolgens worden, vertrekkend van een tremolo op <QT>’s allerhoogste noot, steeds permuterende melodische patronen uitgebouwd. Intussen ontwikkelt zich in de bassen onafhankelijk een tweestemmig randomwalk algoritme, dat later de basis vormt voor geaugmenteerde en gediminueerde spektraalakkoorden die de melodische patronen komen verstoren. Vanuit deze patronen ontwikkelt zich intussen een contrapuntisch weefsel van accelererende ritmische motieven.
Het geheel eindigt in een Nancarowiaanse climax met elkaar in verschillende modulerende tempi kruisende kwarttoonstoonladders en -motieven.

De titel is een permutatie van het woord ‘Cogluotobusisletmesi’, het befaamde werk van Clarence Barlow voor in kwarttonen gestemde piano.

Mass spring model #1 (2007)

Nog een interactief stuk waarbij de robots reageren op de bewegingen van een danser.

Tilt! (2007)

Hierin worden de robots bestuurd door 2 3D acceleratiesensors

Huhtikuu d(2007)

Nog een interactief stuk waarbij de robots reageren op de bewegingen van een danser.

Mars (2007)

Een samenwerking met Moniek Darge, waarin de robots reageren op de klanken van een elektrische viool.

Study #7 (2007 – 6′)

Een studie voor de percussie-instrumenten <Casta> ,<Sire> en <Springers>

Tammikuu (2007)

Another interactive piece where the robots respond to the movements of a dancer.

Burden Birds (2006)

Soundtrack voor een animatie film van Lieve Vanderschaeve

Lokakuu (2006 – 6′)

Interactief stuk voor danser en robots.

Poco a poco ma non troppo (2006 – 4′)

m*lan*schnitt*eichen*m voice, cd, claves and automatenorkest(2006)

Samenwerking met polypoeet Jelle Meander

Broken Breakz (2006)

Interactief stuk voor danser en robots.

Fuga Falafel (2006 – 4′)

Een algoritmische fuga voor de robots.

Study #5 (2006)

Voor de percussierobots <Casta> en <Sire>

Study #4 (2005)

Voor <Vacca> , <Bourdonola> en <Tubi>

Dancing Violin (2005)

Interactief stuk waarin de robots reageren op de klanken van een elektrische viool. Samenwerking met Moniek Darge. Gecreëerd op  Corpus05, Bruges, may 7th 2005

Plastic reformations (2005)

Algortimische compositie, gebaseerd op een 3D game of life

Study #3 (2005 – 6′)

Study #1 (2004 – 5′)

voor <Belly>

Study #2 (2004 – 5′)

voor <Hurdy>

download scoreRobot Games (2004)

In dit stuk gaat een performer (Moniek Darge) de dialoog aan met de robots van het <M&M> orkest. De robots worden gestuurd door een GMT-komputerprogramma dat reageert op haar bewegingen en op de klanken van haar elektrische viool. De machines gedragen zich als volwaardig mede-musici, met elk hun eigen karakter en hun eigen manier om te interageren met de performer. Dit stuk maakt gebruik van het invisible instrument, een sonar motion tracking device ontworpen en gebouw door Godfried-Willem Raes en van de CQT2 polyfone pitch to midi convertor gemaakt door Johannes Taelman.

RobotGarden (2003)

RobotGarden is een kollektieve kompositie in verschillende episodes van Moniek Darge (e-viool) en Kristof Lauwers (komputers). De elektrische viool gaat een dialoog aan met de verschillende automaten van het <M&M> robot-orkest, die zich elk gedragen als een volwaardig mede-musikus. Het is een interaktief stuk, waarin de grens tussen kompositie en het ontwerp van instrumenten en software-interfaces vervaagt.

Plastic Deformations (2002)

Plastic Deformations is een algoritmisch stuk voor de <M&M> muziekautomaten, gebaseerd op een celulair automaton: een virtuele ruimte is onderverdeeld in een 500-tal cellen. Sommige van deze cellen zijn gevuld, andere zijn leeg. Er worden telkens nieuwe generaties cellen berekend, waarbij de inhoud van elke cel telkens via dezelfde formule afgeleid wordt van de inhoud van de naburig cellen in de vorige generatie. Dit resulteert in complexe, steeds veranderende patronen, die hoorbaar gemaakt worden op de automaten. Het programma dat de automaten bestuurt laat toe om live de instrumentatie te kiezen en bepaalde filters toe te passen die bepalen hoe de inhoud van de cellen muzikaal vertaald wordt.

Sphk (2002 – 5’45”)

Dit stuk is geschreven voor de automatische saxofoon <autosax>. De klankopwekking voor dit instrument gebeurt via een akoestisch feedback systeem, dat door een komputer gestuurd wordt om de gewenste noten te verkrijgen.
Voor dit stuk heb ik bewust de komputerkontrole laten vallen, en ben ik op onderzoek uitgegaan naar de klanken die de verschillende kleppenkombinaties produceren als de feedback vrij zijn gang kan gaan, en dit bij verschillende volumes.
Het stuk begint met het getik vande kleppen alleen. Geleidelijk wordt het volume opengedraaid, en horen we zachte in-en uitfadende tonen. Later ontstaan er multifonics, en wordt een heel scala van steeds hogere boventonen geproduceerd, tot we nog slechts de resonantie van de allerhoogste boventonen bij het tikken van de kleppen horen, en de feedback uiteindelijk weer verdwijnt.

4294967296 sonatas for automaton ensemble (2002)

4294967296 is het aantal getallen dat door een 32 bits variabele kan gerepresenteerd worden op een komputer. In de Powerbasic programmeertaal, waarin <gmt>, het framework waarbinnen deze algoritmische kompositie gecreëerd werd, geschreven is, kan elk van deze nummers als basis dienen voor een unieke random getalsequentie. Elk van de sonates bestaat uit het zelfde algoritme, gestuurd door een verschillende random sequens. 4294967296 komposities voor de prijs van 1! Ik moet toegeven dat ze allemaal nogal op elkaar lijken, maar er zijn wel meer komponisten die zich bezondigd hebben aan het schrijven van X keer bijna-hetzelfde stuk.

Het automatenorkest bestaat uit een automatisch barrelorgel, een playerpiano en slagwerkautomaten, allen gebouwd door Godfried-Willem Raes. De orgelpartij bestaat uit vier stemmen, waarvan de melodie via Markov chains bepaald wordt, die bewegen binnen een beperkte, geleidelijk veranderende tessituur. Vier stemmen op piano recycleren voortdurend het materiaal van het orgel, en markeren dynamisch en ritmisch gebeurtenissen die belangrijk zijn in de interne keuken van het overkoepelend algoritme. Het slagwerk zorgt voor een ritmische kontinuiteit, zonder daarbij in een periodiciteit te vervallen.

De algemene struktuur is zeer eenvoudig en evolueert traag, zodat een bijna meditatieve atmosfeer gekreëerd wordt, en de aandacht van de luisteraar opschuift naar een micro-tijdsschaal. Zo komen melodische en contrapuntische strukturen naar voor die, hoewel het voor de luisteraar onmogelijk is de preciese werking van de algoritmes te achterhalen, er toch nauw mee verbonden is.

Tijdens een uitvoering van één van deze sonates kan de instrumentatie in real time gecontrolleerd worden, en kunnen bepaalde events getriggerd worden door input vanaf het toetsenbord.

Vib.rt-H 50 (2002 – 3′)

Deze kompositie is geschreven naar aanleiding van de vijftigste verjaardag van komponist/ performer/ instrumentenbouwer/ … Godfried-Willem Raes, voor twee van zijn muziekautomaten: <Vibi>, een geautomatiseerde vibrafoon en <Harma>, een harmonium.

Het stuk is gebaseerd op de uit de renaissance afkomstige techniek van de Cantus firmus, waarbij een melodie ontleend van een ander stuk, gekonstruëerd uit de letters van een naam, … als basis wordt gebruikt voor een polyfone kompositie. Hier werden simultaan twee melodiën gebruikt: Happy Birthday, en een melodie afgeleid van de letters van de naam Godfried-Willem Raes. Beide melodiën worden heel traag gespeeld, zodat ze onherkenbaar worden. De andere stemmen zijn opgebouwd rond de som- en verschiltonen tussen deze twee stemmen.

This post is also available in: Engels

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *